Çeviri - ¿En Cuba no hay elecciones?


José Manzaneda - Cubainformación.-

En Cuba hay dos tipos de elecciones: cada dos años y medio se eligen a los delegados y delegadas a las asambleas municipales, y cada cinco hay tanto elecciones provinciales como generales, es decir, de diputados y diputadas de la Asamblea Nacional.

El voto en Cuba es universal, secreto y –a diferencia de numerosos países de América Latina- voluntario, no obligatorio. La edad mínima de voto es de 16 años. Todos los electores y electoras tienen el derecho a ser elegidos como delegados, si han cumplido los 16 años, y como diputados a la Asamblea Nacional si han cumplido 18.

En Cuba las personas candidatas no son propuestas por estructuras de partido, sino por asambleas en el vecindario. Es cierto que en Cuba existe un Partido único, el Partido Comunista de Cuba, por decisión del pueblo cubano en referéndum al aprobar la Constitución de 1976. Pero el partido no interviene en el proceso electoral ni propone candidaturas. De hecho, existen delegados y diputados que son militantes del Partido y otros que no lo son.

Los candidatos a delegados a las asambleas municipales son propuestos en reuniones de electores en cada barrio o circunscripción electoral. Cualquier persona puede proponerse a sí misma o proponer candidatos. Deberá explicar en la asamblea los méritos y cualidades de la persona propuesta, y una votación a mano alzada del vecindario reunido decidirá por mayoría las candidaturas finales.

Cuando se afirma que cualquier persona puede presentarse a las elecciones cubanas, están incluidas aquellas calificadas como “disidentes” en los grandes medios de comunicación internacional. Hasta la fecha, en las contadas ocasiones en que han participado en el proceso, jamás han conseguido el más mínimo porcentaje de apoyo de sus vecinos.

Para garantizar la más estricta igualdad de oportunidades para las diferentes candidaturas, está prohibida cualquier tipo de propaganda para favorecer a un candidato. Las comisiones electorales colocan una fotografía y la biografía de los candidatos propuestos en lugares de afluencia de la población, siendo la única información pública dirigida al electorado.

El voto es absolutamente secreto. Los lugares de votación no están vigilados por ninguna fuerza de orden público, y las urnas son custodiadas por escolares de enseñanza primaria. El escrutinio se realiza de forma pública, y puede ser observado por cualquier persona cubana o extranjera.

Ningún diputado o delegado electo, de cualquier nivel, recibe salario o dieta por su condición de representante público. Como norma no son políticos profesionales, aunque quienes deben dedicarse a tiempo completo a la actividad pública pueden ser liberados de su trabajo habitual recibiendo el mismo salario anterior.

En cada circunscripción electoral –correspondiente básicamente a un barrio- se elige a un delegado o delegada, que conformará junto al resto de delegados las asambleas municipales. Esta persona es un vecino más del barrio, que no cobra salario por este trabajo, pero que debe dedicar un enorme esfuerzo y sacrificio al trabajo en la comunidad. Estos delegados deben rendir cuenta a sus electores dos veces al año, en asambleas de la comunidad, donde se plantean todo tipo de aportaciones y críticas. La experiencia de los delegados y delegadas de circunscripción, prácticamente única en el mundo, es uno de los grandes factores de la participación democrática y uno de los pilares del sistema de democracia socialista de Cuba.

Küba’da seçim yok mu? -José Manzaneda*

Küba’da iki çeşit seçim var: her iki buçuk yılda bir belediye meclisi üyelerini ve her beş yılda bir bölgesel, genel seçimlerle ulusal meclis üyelerini, yani milletvekillerini seçer Kübalılar. Küba’da, genel, gizli ve -birçok Latin ülkesinin tersine- zorunlu değil gönüllü oy hakkı vardır. Seçme ve seçilme hakkı için en küçük yaş 16’dır. 16 yaşını tamamlayan herkesin belediye meclisi delegesi seçilme ve 18 yaşını dolduran herkesin ulusal meclise seçilme hakkı vardır.

Küba’da seçim adayları parti organları tarafından değil mahalli halk meclisleri tarafından belirlenir. Kuşkusuz Küba’da 1976 yılında yapılan anayasa iyileştirme referandumunda halkın aldığı karar doğrultusunda sadece bir parti vardır; Küba Komünist Partisi. Ama parti seçimlere müdahale etmez ve kendi ayrı adaylarını çıkarıp desteklemez. Fiili olarak mecliste KKP militanı olan ve olmayan üyeler vardır.

Belediye meclisi adayları seçim bölgelerinin ve mahallelerin seçmenlerinin yaptığı toplantılarla belirlenir. Herkesin kendini veya bir başkasını, hangi sebeplere dayandırdığını, kişinin hangi kişisel özelliklerine güvendiğini açıklayarak, adaylığa önerir ve aday olacak kişi orada bulunan kişilerin çoğunluğunun elini kaldırıp adayı onaylamasıyla aday gösterilir.
Herkesin seçimlere katılma hakkı vardır diyoruz; buna uluslararası medya tekellerinin bahsettiği “farklı düşünenler” de dahildirler ve bugüne kadar belirlenen koşullarda katıldıkları seçim süreçlerinde en küçük bir halk desteğini bile alamamışlardır.

Her bir farklı adayın fırsat eşitliğini garanti edebilmek için herhangi bir adayın çıkarına yapılacak propaganda yasaklanmıştır. Bunun yerine seçim komisyonları halka yönelik tek seçim propagandası olarak, adayların bir fotoğrafını ve biyografisini halkın görebileceği yerlere asarlar.

Oylar kesinlikle gizli kullanılır. Oy kullanma yerlerinin mahremiyeti düzenin hiçbir gücü tarafından çiğnenmez ve seçim sandıkları öğrenciler tarafından herhangi bir müdahaleye karşı korunur. Seçim sonuçları halka açık bir şekilde belirlenir ve yabancı yerli isteyen herkes sayımlara tanık olabilir.

Hiçbir seçilmiş vekil halk temsilciliği görevi için özel bir maaş veya ekstra ücret almaz. Bütün güçleriyle tüm zamanlarını halk faaliyetleri için geçirmeleri gerekliliğine karşın, kural olarak profesyonel politikacı sayılmazlar ve seçilmeden önce yaptıkları işlerden aldıkları maaşlardan fazlasını alamazlar.

Her seçim bölgesi geri kalan belediye meclisi delegeleriyle aralarında ilişki kurması amacıyla bir delege belirler. Bu temsilci kendi mahallelerinden birisidir ve bu iş için büyük gayret sarf etmesine karşın herhangi bir maaş almaz. Bu delegeler bir yıl içinde en az iki defa, bütün değerlendirmelerin ve bütçe planlamalarının yapıldığı mahalli toplantılar düzenleyip seçmenlere hesap vermek zorundadırlar. Delegelerin mahalli pratik deneyimleri dünya üzerinde eşi benzeri olmayan bir şekilde gerçekleşir, bu durum Küba’daki demokratik katılımcılığın ve Küba sosyalist demokrasi düzeninin en temel birleşenlerinden biridir.

José Manzaneda'nın yazısı http://www.cubainformacion.tv/index.php?option=com_content&task=view&id=253&Itemid=65 adresindeki İSPANYOLCA orjinalinden Ercan BAYRAZ tarafından çevirilmiştir.

0 yorum:

Yorum Gönder

Acción Poética

Acción Poética

Humor en Español

Humor en Español

İspanyolca Öğrenenler